Sardenaira

Sardenaira!! Η Αρχαιότερη «Πίτσα» της Ιταλικής Ριβιέρας που δεν είχε ποτέ ντομάτα!!

Όταν ακούμε για ιταλική πίτσα, το μυαλό των περισσότερων τρέχει αμέσως στη Νάπολη, τη λιώμενη μοτσαρέλα και τη λεπτή ζύμη. Κι όμως, στην ηλιόλουστη Ιταλική Ριβιέρα, στην περιοχή της Λιγουρίας και συγκεκριμένα στο Σαν Ρέμο, υπάρχει ένα εντελώς διαφορετικό γαστρονομικό διαμάντι: η Sardenaira.

Πρόκειται για μία από τις αρχαιότερες συνταγές τύπου πίτσας/focaccia στην Ιταλία, η οποία μετρά αιώνες ιστορίας και κρύβει πίσω της την παράδοση των ψαράδων της Μεσογείου.

Μια ιστορία αιώνων: Πριν ακόμα φτάσει η ντομάτα στην Ευρώπη

Η ιστορία της Sardenaira ξεκινά γύρω στον 14ο με 15ο αιώνα. Το όνομά της προέρχεται από τη λέξη sarde (σαρδέλες), καθώς το βασικό της συστατικό ήταν οι σαρδέλες, ένα φθηνό, θρεπτικό και άφθονο ψάρι για τους ντόπιους ψαράδες.

Στην αρχική της μορφή, η Sardenaira δεν είχε ντομάτα. Καθώς η ντομάτα έφτασε στην Ευρώπη από την Αμερική πολύ αργότερα (τον 16ο αιώνα), η αρχική βάση αποτελούνταν απλώς από ζύμη ψωμιού καλυμμένη με κρεμμύδια, σαρδέλες, κάππαρη, ελιές και ελαιόλαδο.

Με την πάροδο των αιώνων και την ενσωμάτωση της ντομάτας στην ιταλική κουζίνα (γύρω στον 18ο-19ο αιώνα), προστέθηκε η πλούσια κόκκινη σάλτσα, διαμορφώνοντας τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

Ο Ναύαρχος και η “Piscialandrea”

Στη γειτονική Γένοβα, η ίδια σχεδόν συνταγή είναι γνωστή ως Piscialandrea (που μεταφράζεται ως “Ψωμί του Αντρέα”). Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, ήταν το αγαπημένο γεύμα του διάσημου Γενουάτη Ναυάρχου Andrea Doria (1466–1560).

Τι κάνει τη Sardenaira να ξεχωρίζει;

Παρόλο που πολλοί τη χαρακτηρίζουν ως «πίτσα», η Sardenaira έχει μοναδικά ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία που τη διαφοροποιούν από την κλασική ναπολιτάνικη ή ρωμαϊκή εκδοχή:

• Αφράτη Βάση Focaccia: Η ζύμη της είναι παχιά, μαλακή και κυψελωτή, θυμίζοντας περισσότερο παραδοσιακή λιγουριανή focaccia.
• Απουσία Τυριού: Αυθεντικά δεν περιέχει καθόλου τυρί (ούτε μοτσαρέλα, ούτε παρμεζάνα).
• Σκόρδο «Vestito»: Ένα από τα πιο ιδιαίτερα μυστικά της είναι ότι το σκόρδο τοποθετείται πάνω στη ζύμη ολόκληρο, με το τσόφλι του (δηλαδή «ντυμένο»). Αυτό επιτρέπει στο σκόρδο να σιγοψηθεί και να αρωματίσει το λάδι χωρίς να καεί ή να πικρίσει.
• Ελιές Taggiasche: Χρησιμοποιούνται αποκλειστικά οι μικρές, γλυκόπιοτες μαύρες ελιές της Λιγουρίας, οι οποίες δίνουν μια απαράμιλλη ντόπια γεύση.

Πώς καταναλώνεται σήμερα;

Σήμερα, η Sardenaira αποτελεί το απόλυτο street food του Σαν Ρέμο. Θα τη βρείτε σε όλους τους παραδοσιακούς φούρνους της περιοχής, κομμένη σε τετράγωνα κομμάτια.

Δεν σερβίρεται απαραίτητα καυτή, αντίθετα οι ντόπιοι προτιμούν να την απολαμβάνουν σε θερμοκρασία δωματίου ή ελαφρώς ζεστή, συνοδεύοντάς την ιδανικά με ένα ποτήρι παγωμένο λευκό τοπικό κρασί Vermentino.